Jak się odgrodzić od sąsiada na działce lub osiedlu?

Ogrodzenie posiadłości – żywopłot zieloną granica naszego domu

Każdy z nas chce się czuć u siebie w domu swobodnie i przytulnie. Nasza posiadłość jest azylem i chcemy w nim spędzać czas, nie martwiąc się o to, że jesteśmy podglądani przez sąsiadów czy przechodniów. Jakie są sposoby na zapewnienie intymności poprzez ogrodzenie? Według wielu miłośników ogrodnictwa najpiękniejszymi i najbardziej trwałymi ogrodzeniami są naturalne osłony, a najładniejsza z nich to żywopłot z krzewów.

żywopłot

Grodzenie domostwa znane od wieków

Bez względu na to, w jakiej epoce historycznej, czy u starożytnych Egipcjan, czy w o wiele młodszych ogródkach wiejskich, czy wreszcie we współczesnych ogrodach: wszędzie napotykamy żywopłoty. Właściciele zawsze chcieli zaznaczyć granice swoich posiadłości i bronić ich przed obcymi. W czasach wojen toczonych przez konne rycerstwo wewnątrz murów przestrzeń ogrodu dzielono niższymi żywopłotami. Dekoracyjne partery otaczano niskimi roślinami. W ogrodach geometrycznych prawie wszystkie elementy stanowiące części ogrodu odgraniczano szpalerami.

Niekiedy robiono z żywopłotów błędniki nie zawsze jednakowej wysokości. Zwłaszcza w ogrodach klasztornych spotykało się labirynty z niskich żywopłotów - wyjście z nich można było znaleźć bez trudu. Celem takiego błędnika z niskich żywopłotów było wprowadzenie spacerującego w nastrój medytacji. Chodząc po nim można było rozmyślać o małości świata i niejako w nagrodę odnaleźć drogę do wyjścia. Żywopłoty renesansowe były małe, otaczano je rabatami kwiatowymi, w baroku zaś żywopłot stosowano w celu podkreślenia perspektywy. Założenie ogrodu w Hidcote Manor (Anglia) w roku 1907 dało początek nowemu stylowi w ogrodnictwie: ogrodom apartamentowym. Ogród został teraz podzielony na różne pokoje, każdy z nich stanowił zamkniętą całość. Granice pomiędzy poszczególnymi pokojami wyznaczały wysokie żywopłoty.

żywopłot

Stare żywopłoty w nowej szacie

Stare chińskie przysłowie mówi, że ogród bez żywopłotu to jak płaszcz bez kołnierza. Kiedy dziś mówimy o żywopłocie mamy zwykle na myśli granicę ogrodu.

I rzeczywiście, o ile tylko dysponujemy odpowiednią ilością miejsca, to powinniśmy posadzić żywopłot. Stanowi on piękne ogrodzenie, nie jest zbyt masywny i doskonale chroni przed ostrym wiatrem. Żywopłot może również posłużyć jako ograniczenie placu zabaw dla dzieci lub zagonów warzywnych. Można zatem podzielić ogród na mniejsze części o odrębnym przeznaczeniu nie tracąc jednocześnie widoku na ogród jako całość. Taki wybieg nadaje ogrodowi większą perspektywę i ciekawszy wygląd.

Kolorowy żywopłot

Zaletą żywego płotu jest to, że w każdej porze roku może wyglądać inaczej. Może, gdyż większość roślin, jakie mamy do wyboru, to osobniki zrzucające liście. Jeśli mamy nieco przestrzeni, to godnym polecenia będzie żywopłot z biało kwitnących róż, na przykład Rosa rugosa Alba. Kiedy zaś wolimy żywopłot cieszący oczy zwłaszcza jesienią, to z pewnością zdecydujemy się na któryś z berberysów Berberis: większość z nich (nie tylko ten najbardziej znany, pozostający przez cały rok w czerwonej szacie) zmienia cudownie zabarwienie i poza tym wydaje owoce. Wszystkie są bardzo cierniste.

Rosa rugosa Alba

Berberis

Wcześnie kwitnący ognik (Pyracantha), grab pospolity (Carpinus be tulus), róże botaniczne i irga (Cotoneaster) to tylko niektóre krzewy przydatne na luźny żywopłot dające schronienie ptakom. Również spośród kwitnących krzewów można wybrać nadające się na luźny żywopłot. Zajmują one wprawdzie dużo miejsca, tym bardziej że należy je sadzić w znacznych odstępach, co z kolei jest zaletą, gdy zależy nam na zmniejszeniu wydatków. Małe żywopłociki z bukszpanu lub lawendy pasują doskonale do dywanów zielnych lub jako oddzielenie warzywnika czy też miejscówek obsadzonych różami.

lawendowa alejka


Żywopłoty z iglaków

Kiedy rozejrzymy się wokół, to zauważymy, że żywopłot iglasty w dalszym ciągu jest bardzo modny. Iglaki rosną jednak dobrze głównie na glebach piaszczystych, torfowych i wapiennych. Żywotnik zachodni (Thuja occidentalis) rośnie szybko, znosi wiatry, nie lubi tylko wiatrów od morza, dość dobrze toleruje cień. Zimą przybiera lekko brązowawy odcień, co zdaniem wielu stanowi jej wadę. Thuja dobrze toleruje cięcie. Nawet odmiany hodowlane żywotnika zachodniego, na przykład ,,Compacta Pyramidalis" w kolorze niebieskozielonym i „Holmstrup" w odcieniu ciemnozielonym, nadają się na żywopłot. Ostatni z nich nie charakteryzuje się zbyt silnym wzrostem, ale musi być sadzony w dość dużych odstępach, to znaczy dwa egzemplarze na metr bieżący. Jeżeli żywotnik nie będzie mógł rosnąć swobodnie, to wyłysieje od spodu.

żywopłot

Na granicy z sąsiadami, pod warunkiem, że obie strony się na to zgodzą, można założyć żywopłot. Jeśli jest brak takiej zgody, to graniczny żywopłot na swojej działce można umieścić w odległości 50 cm od granicy parceli. Dokładnych informacji na temat obowiązujących przepisów w tym zakresie udziela właściwa gmina.

Cyprysik Lawsona, Chamaecyparis lawsoniana i różne jego odmiany uprawne, np. Triompf van Boskoop i Green Hedger rosną dość dobrze i nadają się na żywopłot. Nie znoszą cienia i są nieodporne na wiatr. Cyprysiki można lekko przycinać.

Jeśli masz duży ogród i chcesz szybko uzyskać gęsty żywopłot, to możesz posadzić Cupressocyparis x leylandii. Roślina ta rośnie bardzo szybko, pozostaje równie gęsta od spodu oraz nadaje się doskonale na żywopłot formowany. Jest odporna na wiatry morskie, jednak nie wszędzie wygląda jednakowo dobrze, gdyż osiąga bardzo duże rozmiary. Nie w pełni doceniany cis pospolity, Taxus baccata, zamyka pochód iglastych. Cis nie ma zbyt wysokich wymagań glebowych, udaje się również na wapiennych, cięższych glebach, także w cieniu. Doskonale toleruje cięcie, nawet do pnia. Jedyna jego wada polega na tym, że charakteryzuje się wolnym wzrostem, a więc rośliny kupowane do sadzenia są dość drogie. Liście i owoce cisa są trujące dla zwierząt i ludzi.

Cupressocyparis x leylandii

cis

Żywopłoty ciemnozielone

Na wysokie i zimozielone żywopłoty nadają się: ostrokrzew zimozielony kolczasty (Ilex aquifolium), ligustr pospolity (Ligustrum vulgare), który w czasie silnych mrozów traci jednak liście, laurowiśnia (Prunus lau roceracus Caucasica i Prunus laurocerasus Rotundifolia). Laurowiśnie lepiej jest przycinać niż przystrzygać.

Na zimozielony żywopłot średniej wysokości można wybrać ligustr pospolity (Ligustrum vulgare), zdrowe ostrokrzewy Ilex aquifolium J.C. van Tol i Ilex aquifolium Laurifolia oraz ognik szkarłatny (Pyracantha coccinea „Orange Glow"). Ostrokrzew (Ilex meservae odmiany Blue Prince) o delikatnych, pozbawionych kolców liściach doskonale przetrzymuje zimę, nie może być jednak sadzony na ubogiej glebie i w miejscu narażonym na częste wiatry.

Niskie żywopłoty utrzymujące liście możemy zestawiać z zimozielonych wiciokrzewów Lonicera nitida, Ilex crenata Convexa lub Buxus sempervirens, B.s. Suffructiosa i B.s. Hansworthensis. Ostatni z nich ma nieco większe liście, rośnie szybciej i nadaje się również na wyższe żywopłoty. Także półkrzew lawenda (lubiący wapienne podłoże Lavandula officinalis) i jego różne odmiany, niektóre gatunki krzewiastych Hebe, na przykład Hebe armstrongii oraz santolina (Santolina) mogą być stosowane na żywopłoty w osłoniętych miejscach.

Luźne żywopłoty nie zrzucające liści

Tutaj wchodzą w grę różne gatunki berberysów Berberis darwinii, B. gagnepainii, B. julianae B. stenophylla, oraz irgi (Cotoneaster franchetii), trzmieliny (Euonymus fortunei Vegetus), ostrokrzewu (Ilex aquifolium), ligustru (Ligustrum quihoui), oraz osmantus (Osmanthus heterophyllus) i ognik szkarłatny (Pyracantha coccinea).

Zimozielone żywopłoty, wysokie i niskie, mogą być utworzone ze zwykłego bluszczu, Hedera helix. Należy ustawić mocną konstrukcję, która da oparcie bluszczowi Wystarczy posadzić dwie rośliny na metr bieżący.

Żywopłoty zrzucające liście

Na wysoki żywopłot nadaje się buk, Fagus sylvatica. Można z niego kształtować jedne z najpiękniejszych żywopłotów, niestety nie rośnie on zbyt szybko. Znany jest od dawna jako drzewo przydomowe, gdyż spotykany był w pobliżu ogrodów warzywnych. 

Grab pospolity, Carpinus betulus, ma nieco mniejsze wymagania co do gleby, nie jest wrażliwy na wilgotne podłoże i także tworzy ładny żywopłot. Graby rosną dobrze na glebach gliniastych (z dodatkiem wapnia).

grab pospolity

Klon polny, Acer campestre może rosnąć praktycznie wszędzie. Zwykły ligustr, Ligustrum vulgare rośnie szybko na wszystkich rodzajach gleb. Liście mają piękny, naprawdę intensywnie zielony kolor. Zrzuca je dość późno.

klon

Głóg jednoszyjkowy, Crataegus monogyna, nie rośnie dobrze w zanieczyszczonym powietrzu, ale poza tym jest bardzo odporną rośliną. Dereń jadalny (Cornus mas), głóg i porzeczka alpejska (Ribes alpinum) tworzą doskonałe żywopłoty średniej wysokości i dobrze znoszą cięcie. Na koniec należy wspomnieć o roślinach nadających się na niskie żywopłociki, są to śnieguliczka Chenaulta (Symphoricarpus chenaultii), ozdobne gatunki porzeczki (Ribes) i Ligustrum vulgareLodense".

Luźne żywopłoty zrzucające liście

Można tu wymienić takie krzewy jak: jabłoń Sargenta (Malus sargen tii), berberys wiązkowy (Berberis aggregata), irgi Cotoneaster divarica tus, C. dielsianus i C. simonsii, Eleagnus multiflora; forsycja pośrednia (Forsythia intermedia), dziurawiec krzaczasty (Hypericum hookeria num), jaśminowiec wonny (Philadelphus coronarius), pięciornik krzewiasty (Potentilla fructiosa), szakłak kruszyna (Rhamnus frangula), bez czarny (Sambucus nigra) i tawuły (Spirea arguta, Spiraea bumalda, S. salicifolia).

Rosa canina znosi zacienione miejsca, kwitnie na różowo, wydaje czerwone owoce. Podobną wysokość osiąga róża szkocka Rosa rubiginosa, wydająca różowe kwiaty i pomarańczowoczerwone owoce, ma rozłożyste liście, pachnie jabłkami. Róża czerwonawa (Rosa rubrifolia syn. Rosa glauca) ma fioletowo szare liście o czerwonych nerwach, stanowi prawdziwą ozdobę ogrodu. Oprócz liści możemy podziwiać jej małe, różowe kwiatki i czerwone owoce.

Żywopłot średniej wielkości tworzy róża japońska, inaczej Cyprys Leylanda, Rosa rugosa. Jest to roślina zdrowa, charakteryzuje się dobrym wzrostem i udaje się nawet na ubogich glebach. Kwiaty ma karminowe, a jej pomarańczowoczerwone owoce nadają się doskonale na przetwory.

Rosa nitida o ciemnoczerwonych owocach i pięknej jesiennej barwie tworzy niski żywopłot, toleruje cień. Rosa virginianaHarvest Song", kwitnie także różowo i ma pomarańczowoczerwone owoce, jesienią przebarwia się na cudowny, żółty kolor.

Ogrodzenie z żywopłotu jest skutecznym i przede wszystkim pięknym rozwiązaniem, aby odgrodzić się od niechcianych spojrzeń z zewnątrz. Planując tego typu grodzenie posiadłości warto posiąść wiedzę o tym, jaki gatunek krzewów wybrać. Ten właściwy musi nadawać się na posadzenie go na istniejącą przy domu glebę oraz przetrwanie w konkretnych warunkach. Kierujmy się wiedzą oraz gustem, to nam ma się w pierwszej kolejności podobać aranżacja przydomowej przestrzeni. 

Ogrodzenie posiadłości – żywopłot zieloną granica naszego domu Każdy z nas chce się czuć u siebie …

Prześlij komentarz

Dodaj Komentarz (0)

Nowsza Starsza